Maandag 12 juli

De storm is gaan liggen, van 8 Bf naar 1 Bf in minder dan 12 uur tijd. Ook de zee valt hier meteen mee – we varen op een spiegel naar de Firth of Forth waaraan Edinghburg gelegen is. Vier uur later lopen we reeds voorbij Bass Rock, een oude gevangenis rots maar nu een kolossale Jan van Genten kolonie. Hier draaien we ook de Firth in. Al van heel ver zien we de spoorwegbrug over de fjord. De firth is een prachtig zeilgebied met eilandjes, dorpjes en vuurtorens op beide oevers. Na slechts acht uur varen – de hele tijd met stroom mee – bereiken we Port Edgar. Als we het havenkantoor oproepen krijgen we te horen dat er geen plaats meer is. Gelukkig was ik daarvan verwittigd en na wat zacht aandringen kregen we toch een vrij plaatsje toegewezen. Nog eventjes een verkennings wandelingetje in Queensferry, wat boodschappen en dan is het weeral tijd voor de aperitief en een rustige avond aan boord.

10 juli

Vandaag liggen we dus verwaaid te Eyemouth en het ziet er naar uit dat we niet voor maandag zullen kunnen vertrekken. Niet zo erg, want tijdens dit weekend gaan hier de ‘herring queen’ feesten door. Vandaag werd miss haring gekroond en dit ging met heel wat ceremonieel gepaard – doedelzak band en al.
Het beste kwam echter van onze vrienden van de Zigzu. Clive had nog een oude dongle liggen waarmee je via het gsm netwerk op het internet kunt aan een behoorlijke snelheid. Die heeft hij mij zomaar cadeau gedaan, het enige wat ik nog moest doen was een pay & go voucher gaan halen bij de Coop en, joepie, we konden weer online. Wat een verbetering in deze woeste gewesten, waar internet nogal moeilijk te vinden is !

Vrijdag 9 juli

We voelen ons al snel op ons gemak hier : een toffe pei van een havenmeester, een zeer relaxte stijl van haven, een authentiek kader en zeer vriendelijke mensen. ’s Morgens rommelen we wat aan de boot : afspuiten, opruimen, verhalen voor vertrekkers … en gaan we een vers visje en kreeft kopen – je kunt het slechter treffen. In de namiddag gaan we op stap langs het prachtige ‘Coastal Footpath’ naar St Abbs Head. We miskijken ons een beetje op de afstand en we moeten een km of twee voordien afhaken. Omdat het al laat is willen we de bus terug nemen. Als we in het kotje, ‘busje komt zo’ zitten te mijmeren, neemt een vriendelijk madammeke ons zo maar mee naar Eyemouth. Wij kunnen ons niet voorstellen dat dit bij ons ook zou gebeuren.

Donderdag 8 juli

Het weerbericht van de Met Office :

BERWICK UPON TWEED TO WHITBY
24 HOUR FORECAST:
SOUTH OR SOUTHWEST, BACKING SOUTHEAST LATER, 3 OR 4.
SMOOTH OR SLIGHT.
SHOWERS THEN FAIR, RAIN LATER.
GOOD BECOMING MODERATE, OCCASIONALLY POOR LATER.

Dat ziet er goed uit. Rond de middag gooien we los en vertrekken we naar Eyemouth. We zijn nauwelijks twee uur bezig en de windmeter wil al weer niet meer onder de 20 knopen zakken. Nog wat later zien we ook van tijd tot tijd de 7 Bf verschijnen. Als we na de Farne eilanden moeten oploeven om naar Eyemouth voor te liggen wordt het dan ook duikbootje spelen met de golven. Bij het aanlopen van de haven had Murphy er nog eentje in petto voor ons. We hadden geopteerd om tussen de Hurkars (rotsen) door te varen en dit was voor een eerste keer Eyemouth niet de slimste oplossing. Slechts twee kabels voor de haveningang zagen we waar die lag en ik kan je verzekeren dat dit allesbehalve stimulerend voor de gemoedsrust is.
Eenmaal binnen zagen we meteen ook de Pat Panick liggen, zodat we direct wisten waar we langszij konden. We werden gelijk op de aperitief uitgenodigd door Las en Heidi en na 7 uur weg en weer klutsen klonk dat als muziek in de oren. Gesterkt door een drankje en een hapje, trokken we op pad op zoek naar een leuk restaurantje. Was dat een misrekening zeg, die Schotten sluiten hun keuken al om 8 uur ! We moeten er echter wreed uitgehongerd uitgezien hebben, want uiteindelijk riep een restauranthouder ons terug binnen nadat hij ons eerst naar de KKKKKKKKKKKKKKKKKCoop gestuurd had. Omdat het al laat was zei hij was er geen heilbot meer, maar wel nog veel KKKKKKKKKKKCod. We hadden onze beste pokerface nodig bij al deze vriendelijkheid.
Met een verrukkelijke tagliatelle met zeevruchten sloten we een typische dag ‘op reis met de boot’ af.

Amble : 5, 6 en 7 juli

We hebben op onze laatste nacht te Blyth geen oog toegedaan. Het containerschip dat hier binnengelopen was, diende hoognodig midden de nacht gelost te worden. En dit ging gepaard met hééél wat kabaal ! Enfin, nu we toch wakker waren zijn we dan maar ‘au krieke du jour’ naar Amble gevaren dat zo’n kleine 16 mijl verder naar het noorden ligt. De voorspelde 3 à 4 werden uiteindelijk 5 à 6 en met uitschieters van 28 knopen werd het toch nog een pittig tochtje.
In Amble werden we buitengewoon goed ontvangen door een zeer behulpzame havenmeester – een meevaller van een marina, vooral omdat we van hieruit van plan waren één en ander te bezoeken.
Eerst zijn we naar het historisch plaatsje Warkwarth gewandeld, een mooie wandeling langs de Coquet rivier. De historische bezienswaardigheden zijn er legio : het kasteel, de oude kerk, de voetgangersbrug en verder langs de rivier de hermitage, een in de rots uitgehouwen kapel. Jammer genoeg konden we die niet bezoeken omdat ze maar een tweetal dagen voor bezoekers open staat en we op de verkeerde dag daar waren.
’s Avond verbroederen we met Clive en Chris van de Zigzu, uit Grimsby. We spoelen alle politieke en andere problemen van zowel Engeland als België door met bier en whisky – wat kan een mens van een geslaagde avond aan boord van zijn bootje, nog meer wensen ?
Daarna zijn we met de bus naar Alnwick geweest. Ook hier troffen we een prachtig oud stadje. Barter books, één van de grootste tweedehands boekhandels van de UK viel wat tegen met maar 2 m² nautische boeken, maar was anders zeker het bezoeken waard. Ook het kasteel en de prachtige tuinen ogen zeer mooi, maar je moet diep in de geldbeugel tasten, voor je hier binnenkomt. We hebben zoveel mogelijk gesjoemeld om zo veel mogelijk gratis te zien (wij zijn nochtans geen Hollanders, maar het moet ergens stoppen) en zo beleefden we toch weer eens een prachtige dag. Met het geld dat we aan entrees gespaard hebben, hebben we dan maar een paar typisch Engelse pubs bezocht – kwestie van cultureel toch nog iets mee te pikken.
Hoewel de wind voor het ogenblik nog zijn liedje in de stagen zingt, belooft de voorspelling voor morgen beterschap en dan kunnen we naar Eyemouth – Scotland at last!

Zondag 4 juli liggen we verwaaid – gale 8 to severe gale 9 is niet echt wat we graag hebben. Ook Las en Heidi van de Pat Panick uit Nieuwpoort, zijn hier ondertussen binnengelopen om even te schuilen. De kennismaking verloopt aangenaam, bijna spijtig dat ze dezelfde avond alweer verder trekken – de werkende mens heeft immers minder tijd dan de gepensioneerde ;-)

Zaterdag 3 juli

Vandaag zijn Jules en Lea terug naar huis vertrokken. We hebben een leuke tijd samen doorgebracht. Omdat we over een auto beschikten, konden we wat meer van het achterland bezoeken. Zo hebben we een leuke dag doorgebracht in York – een prachtige middeleeuwse stad – en zijn we de volgende dag de historie ingedoken met een bezoek aan Hadrians Wall en één van zijn Romeinse forten. Tweemaal indrukwekkend, elk op hun eigen manier.
Ondertussen zijn Jenny en ik ook verder getrokken naar Blyth, de basis van de Royal North Humberland Yacht club. Zij hebben hun clubhuis in een oud lichtschip – erg charmant.