Donderdag 15 juli
Morgenstond geeft goud in de mond ???
5u30 : de wekker loopt af en we duiken gezwind het bed uit. We hebben besloten dat Edingburgh de verste bestemming van deze reis wordt en vandaag keren we terug naar Eyemouth. Het vroege uur heeft alles te maken met het getij : zo lang mogelijk stroom mee en ruim voor laag water aankomen.
5u32 : we duiken terug het bed in – door de dikke mist zien we geen tien boten ver.
6u30 : tweede poging. Het zicht is beter : nog gene vetten maar toch voldoende. Deze keer zetten we door, forceren een versnellingske en varen reeds om 7u10 de haven uit.
Met de mist gaat het af en aan : nu eens zien we geen 200m in de ronde, dan weer verbeterd het zicht tot een meer comfortabele toestand. Rond 10 uur is hij dan grotendeels opgetrokken, maar een uur later krijgen we een plensbui op onze nek – toch sportief hé dat zeilen, dat je dit allemaal mag meemaken !
Nu ja, het voordeel is dan weer dat de wind krimpt en wat aantrekt, zodat we met halve wind toch nog goeie voortgang maken tegen de stroom die ondertussen gedraaid is. Ik ben content en dat is natuurlijk stom, stom, stom. Iedere zeiler weet toch dat je niet om wind mag vragen. Ik had het kunnen weten : de wind trekt steeds verder aan en het laatste uur worstelen we met meer dan 30 knopen. En wat dat betekent weet ook elke zeiler : alles wat niet vastligt begint aan een eigen vliegend leven en elk touw dat niet opgeschoten of aangehaald is krijg je ofwel met een zweepslag tegen je hoofd of draait zich ergens rond.
Rond drie uur mogen we ons zwaar weer aanlegkunsten nog eens tonen. Ik ben er niet rouwig om dat de helpende handen reeds klaarstaan.
Er is op één of andere manier blijkbaar geen lijn te trekken op het weer. Wij maken nu al voor de derde keer mee dat werkelijk alle bronnen er neffens kloppen. Vreemd.
donderdag 15 juli 2010
woensdag 14 juli 2010
14 juli
Vandaag is in Schotland blijkbaar de herfst begonnen : regen, wind, mist en koud, brr.
Terug de bus op dus naar Edinburgh, deze keer om wat musea te bezoeken. We beginnen met het ‘National museum of Scotland’, een fantastisch museum waar je wel een hele dag in zou kunnen doorbrengen. Wij gaan er in vogelvlucht doorheen om een eerste indruk op te doen en zijn toch ruim twee en een half uur zoet.
Van daar wippen we binnen in net ‘Writers Museum’, ondergebracht in een schitterend oud herenhuis en waar Edingburghs beroemde auteurs, Scott (van Ivanhoe en Rob Roy) en Burns worden voorgesteld.
We sluiten af met de ‘National Gallery of Scotland’, waar heel wat oude meesters tentoongesteld staan – we treffen er zelfs werk van onze goeie ouwe Pieter Paul.
Een uitgeregende dag wordt op die manier toch nog op een zeer aangename manier doorgebracht.
Straks nog even de weerberichten uitpluizen om te weten of we verder kunnen of hier nog wat vastzitten.
Vandaag is in Schotland blijkbaar de herfst begonnen : regen, wind, mist en koud, brr.
Terug de bus op dus naar Edinburgh, deze keer om wat musea te bezoeken. We beginnen met het ‘National museum of Scotland’, een fantastisch museum waar je wel een hele dag in zou kunnen doorbrengen. Wij gaan er in vogelvlucht doorheen om een eerste indruk op te doen en zijn toch ruim twee en een half uur zoet.
Van daar wippen we binnen in net ‘Writers Museum’, ondergebracht in een schitterend oud herenhuis en waar Edingburghs beroemde auteurs, Scott (van Ivanhoe en Rob Roy) en Burns worden voorgesteld.
We sluiten af met de ‘National Gallery of Scotland’, waar heel wat oude meesters tentoongesteld staan – we treffen er zelfs werk van onze goeie ouwe Pieter Paul.
Een uitgeregende dag wordt op die manier toch nog op een zeer aangename manier doorgebracht.
Straks nog even de weerberichten uitpluizen om te weten of we verder kunnen of hier nog wat vastzitten.
Vandaag staat Edingburgh op het Programma. De busverbinding vanuit Queensferry valt zeer goed mee : om de 15 minuten hebben we een bus, die ons in minder dan een half uurtje naar de stad brengt. Voor ons eerste bezoek aan de hoofdstad van Schotland nemen we de sight seeing bus. De allerbeste manier om een nieuwe stad en haar bezienswaardigheden te verkennen. Op korte tijd leren we dan ook heel wat van deze boeiende stad. Om onze kennis over de couleur locale nog wat meer diepte te geven, gaan we ook nog eens mee met een ‘ghost tour’. Een in 19 eeuwse kledij gestoken gids geeft een leuke en boeiende uitleg over de grimmiger kantjes van Edinburgh en zijn bewoners. Een pintje drinken in de oudste kroeg van de stad en rondstruinen langs de vele typische winkeltjes mag natuurlijk niet ontbreken. Nadat we ook nog eens het kasteel en een groot deel van de oude stad bezocht hebben keren we terug naar de boot. Door alle omleidingen hier, wegens het aanleggen van een tramtraject, valt het nog niet mee de juiste bushalte terug te vinden. We zijn dan ook opgelucht als na herhaalde vragen aan de buschauffeurs er eindelijk eentje is die ons terug ‘op het rechte pad’ brengt.
Maandag 12 juli
De storm is gaan liggen, van 8 Bf naar 1 Bf in minder dan 12 uur tijd. Ook de zee valt hier meteen mee – we varen op een spiegel naar de Firth of Forth waaraan Edinghburg gelegen is. Vier uur later lopen we reeds voorbij Bass Rock, een oude gevangenis rots maar nu een kolossale Jan van Genten kolonie. Hier draaien we ook de Firth in. Al van heel ver zien we de spoorwegbrug over de fjord. De firth is een prachtig zeilgebied met eilandjes, dorpjes en vuurtorens op beide oevers. Na slechts acht uur varen – de hele tijd met stroom mee – bereiken we Port Edgar. Als we het havenkantoor oproepen krijgen we te horen dat er geen plaats meer is. Gelukkig was ik daarvan verwittigd en na wat zacht aandringen kregen we toch een vrij plaatsje toegewezen. Nog eventjes een verkennings wandelingetje in Queensferry, wat boodschappen en dan is het weeral tijd voor de aperitief en een rustige avond aan boord.
De storm is gaan liggen, van 8 Bf naar 1 Bf in minder dan 12 uur tijd. Ook de zee valt hier meteen mee – we varen op een spiegel naar de Firth of Forth waaraan Edinghburg gelegen is. Vier uur later lopen we reeds voorbij Bass Rock, een oude gevangenis rots maar nu een kolossale Jan van Genten kolonie. Hier draaien we ook de Firth in. Al van heel ver zien we de spoorwegbrug over de fjord. De firth is een prachtig zeilgebied met eilandjes, dorpjes en vuurtorens op beide oevers. Na slechts acht uur varen – de hele tijd met stroom mee – bereiken we Port Edgar. Als we het havenkantoor oproepen krijgen we te horen dat er geen plaats meer is. Gelukkig was ik daarvan verwittigd en na wat zacht aandringen kregen we toch een vrij plaatsje toegewezen. Nog eventjes een verkennings wandelingetje in Queensferry, wat boodschappen en dan is het weeral tijd voor de aperitief en een rustige avond aan boord.
zaterdag 10 juli 2010
10 juli
Vandaag liggen we dus verwaaid te Eyemouth en het ziet er naar uit dat we niet voor maandag zullen kunnen vertrekken. Niet zo erg, want tijdens dit weekend gaan hier de ‘herring queen’ feesten door. Vandaag werd miss haring gekroond en dit ging met heel wat ceremonieel gepaard – doedelzak band en al.
Het beste kwam echter van onze vrienden van de Zigzu. Clive had nog een oude dongle liggen waarmee je via het gsm netwerk op het internet kunt aan een behoorlijke snelheid. Die heeft hij mij zomaar cadeau gedaan, het enige wat ik nog moest doen was een pay & go voucher gaan halen bij de Coop en, joepie, we konden weer online. Wat een verbetering in deze woeste gewesten, waar internet nogal moeilijk te vinden is !
Vandaag liggen we dus verwaaid te Eyemouth en het ziet er naar uit dat we niet voor maandag zullen kunnen vertrekken. Niet zo erg, want tijdens dit weekend gaan hier de ‘herring queen’ feesten door. Vandaag werd miss haring gekroond en dit ging met heel wat ceremonieel gepaard – doedelzak band en al.
Het beste kwam echter van onze vrienden van de Zigzu. Clive had nog een oude dongle liggen waarmee je via het gsm netwerk op het internet kunt aan een behoorlijke snelheid. Die heeft hij mij zomaar cadeau gedaan, het enige wat ik nog moest doen was een pay & go voucher gaan halen bij de Coop en, joepie, we konden weer online. Wat een verbetering in deze woeste gewesten, waar internet nogal moeilijk te vinden is !
Vrijdag 9 juli
We voelen ons al snel op ons gemak hier : een toffe pei van een havenmeester, een zeer relaxte stijl van haven, een authentiek kader en zeer vriendelijke mensen. ’s Morgens rommelen we wat aan de boot : afspuiten, opruimen, verhalen voor vertrekkers … en gaan we een vers visje en kreeft kopen – je kunt het slechter treffen. In de namiddag gaan we op stap langs het prachtige ‘Coastal Footpath’ naar St Abbs Head. We miskijken ons een beetje op de afstand en we moeten een km of twee voordien afhaken. Omdat het al laat is willen we de bus terug nemen. Als we in het kotje, ‘busje komt zo’ zitten te mijmeren, neemt een vriendelijk madammeke ons zo maar mee naar Eyemouth. Wij kunnen ons niet voorstellen dat dit bij ons ook zou gebeuren.
We voelen ons al snel op ons gemak hier : een toffe pei van een havenmeester, een zeer relaxte stijl van haven, een authentiek kader en zeer vriendelijke mensen. ’s Morgens rommelen we wat aan de boot : afspuiten, opruimen, verhalen voor vertrekkers … en gaan we een vers visje en kreeft kopen – je kunt het slechter treffen. In de namiddag gaan we op stap langs het prachtige ‘Coastal Footpath’ naar St Abbs Head. We miskijken ons een beetje op de afstand en we moeten een km of twee voordien afhaken. Omdat het al laat is willen we de bus terug nemen. Als we in het kotje, ‘busje komt zo’ zitten te mijmeren, neemt een vriendelijk madammeke ons zo maar mee naar Eyemouth. Wij kunnen ons niet voorstellen dat dit bij ons ook zou gebeuren.
Donderdag 8 juli
Het weerbericht van de Met Office :
BERWICK UPON TWEED TO WHITBY
24 HOUR FORECAST:
SOUTH OR SOUTHWEST, BACKING SOUTHEAST LATER, 3 OR 4.
SMOOTH OR SLIGHT.
SHOWERS THEN FAIR, RAIN LATER.
GOOD BECOMING MODERATE, OCCASIONALLY POOR LATER.
Dat ziet er goed uit. Rond de middag gooien we los en vertrekken we naar Eyemouth. We zijn nauwelijks twee uur bezig en de windmeter wil al weer niet meer onder de 20 knopen zakken. Nog wat later zien we ook van tijd tot tijd de 7 Bf verschijnen. Als we na de Farne eilanden moeten oploeven om naar Eyemouth voor te liggen wordt het dan ook duikbootje spelen met de golven. Bij het aanlopen van de haven had Murphy er nog eentje in petto voor ons. We hadden geopteerd om tussen de Hurkars (rotsen) door te varen en dit was voor een eerste keer Eyemouth niet de slimste oplossing. Slechts twee kabels voor de haveningang zagen we waar die lag en ik kan je verzekeren dat dit allesbehalve stimulerend voor de gemoedsrust is.
Eenmaal binnen zagen we meteen ook de Pat Panick liggen, zodat we direct wisten waar we langszij konden. We werden gelijk op de aperitief uitgenodigd door Las en Heidi en na 7 uur weg en weer klutsen klonk dat als muziek in de oren. Gesterkt door een drankje en een hapje, trokken we op pad op zoek naar een leuk restaurantje. Was dat een misrekening zeg, die Schotten sluiten hun keuken al om 8 uur ! We moeten er echter wreed uitgehongerd uitgezien hebben, want uiteindelijk riep een restauranthouder ons terug binnen nadat hij ons eerst naar de KKKKKKKKKKKKKKKKKCoop gestuurd had. Omdat het al laat was zei hij was er geen heilbot meer, maar wel nog veel KKKKKKKKKKKCod. We hadden onze beste pokerface nodig bij al deze vriendelijkheid.
Met een verrukkelijke tagliatelle met zeevruchten sloten we een typische dag ‘op reis met de boot’ af.
Het weerbericht van de Met Office :
BERWICK UPON TWEED TO WHITBY
24 HOUR FORECAST:
SOUTH OR SOUTHWEST, BACKING SOUTHEAST LATER, 3 OR 4.
SMOOTH OR SLIGHT.
SHOWERS THEN FAIR, RAIN LATER.
GOOD BECOMING MODERATE, OCCASIONALLY POOR LATER.
Dat ziet er goed uit. Rond de middag gooien we los en vertrekken we naar Eyemouth. We zijn nauwelijks twee uur bezig en de windmeter wil al weer niet meer onder de 20 knopen zakken. Nog wat later zien we ook van tijd tot tijd de 7 Bf verschijnen. Als we na de Farne eilanden moeten oploeven om naar Eyemouth voor te liggen wordt het dan ook duikbootje spelen met de golven. Bij het aanlopen van de haven had Murphy er nog eentje in petto voor ons. We hadden geopteerd om tussen de Hurkars (rotsen) door te varen en dit was voor een eerste keer Eyemouth niet de slimste oplossing. Slechts twee kabels voor de haveningang zagen we waar die lag en ik kan je verzekeren dat dit allesbehalve stimulerend voor de gemoedsrust is.
Eenmaal binnen zagen we meteen ook de Pat Panick liggen, zodat we direct wisten waar we langszij konden. We werden gelijk op de aperitief uitgenodigd door Las en Heidi en na 7 uur weg en weer klutsen klonk dat als muziek in de oren. Gesterkt door een drankje en een hapje, trokken we op pad op zoek naar een leuk restaurantje. Was dat een misrekening zeg, die Schotten sluiten hun keuken al om 8 uur ! We moeten er echter wreed uitgehongerd uitgezien hebben, want uiteindelijk riep een restauranthouder ons terug binnen nadat hij ons eerst naar de KKKKKKKKKKKKKKKKKCoop gestuurd had. Omdat het al laat was zei hij was er geen heilbot meer, maar wel nog veel KKKKKKKKKKKCod. We hadden onze beste pokerface nodig bij al deze vriendelijkheid.
Met een verrukkelijke tagliatelle met zeevruchten sloten we een typische dag ‘op reis met de boot’ af.
Abonneren op:
Posts (Atom)
